Kutxak

Kutxak, eskuz tallatuak izan diren egurrezko arkoiak, Euskal Herriko artisautza artistikoko modelotzat izan ditugu. Garai baten, izarak, janaria,..gordetzeko erabili ohi ziren kutxak. Etxeetan ezinbestekoa zen objetu bat izan zen. Gaur egun, oraindik ikusleen atentzioa deitzen dute. Mendi berdeetako Euskal Herriko herri xarmant baten du bere lantokia Jose Pablo Arriagak, Markina-Xemeinen, alegia. Bere aitarengatik HEREDATUrIKoo lantokia, aldiz, lehenago bere aitonak jardun zuena, 2 generazio xelebre eta talentu haundiko artisauak igaro dira bertatik. Jose Pablo, artearen beste forma batzuetan zentraturik zegoen bitartean, Henrike Arriaga, bere anaiak, mantentzen zuen tallarekin familiako negozioa. Baina Jose Pablok, aurrez-aurre somatu zuen artisau tradizionalaren jaitsiera bortitza, gaur egun, ez baita eskulana lehen moduan baloratzen, eta honek gaitza egin zuen anai bien negozioa mantentzea. Erreklamazio moduan, instalazio bat ere egin zuten: Kutxa zaharrak txintxilikatu zituzten publikoaren sensibilitatea hurreratu nahian.

Los arcones que encontramos en esta colección no son simples Kutxas tradicionales, sino que están claramente marcadas por el característico estilo del artista de minimalismo estético, dinamismo y sencillez: La madera de las kutxas no ha tenido contacto alguno con el hierro, y su prometedora apertura viene de la dinámica de la propia madera que se despliega ante el observador. Un elemento característico, vigoroso y vibrante, que invita a interactuar e iniciar una relación.

Kolekzio berrian aurkitzen ditugun arkoiak, ez dira betiko Kutxa tradizionalak, artistaren estetika minimalista, dinamikoa eta simplesia isladatzen dutenak baizik. Kutxen egurrak ez du burdinarekin inolako kontakturik izan, kutxaren irekiera egur beretik baitator, ikuslearen begien aurrean okertzen den bitartean. Elementu esanguratsua, non interakzio eta hurbiltasun batera eramaten gaituen.

Zer egongo da barruan?

Nahiz eta innobaziorako eta ideia berriak sortzeko oso zabala izan, Jose Pablok konekxio handia du bere jatorriarekin, bere sustraiekin. Horrexegatik, eskuz tallatutako kutxak bere edozein obra egiteko zutabe izan dira. Artelana baloratzen du Jose Pablo Arriagak, eta estimu horrexegatik nahi izan du bere kolekzioko artelan kopuruari muga jarri.

Kolekzio hortan, artista definitzen den ildo beretik, fidela izaten jarraitzen du bere estetikarekin. Kutxa horiekin, tradizioa eta innobazioa bateratu nahi izan ditu, hortarako, lehen esan bezala, bere estetikarekin fidela izaten jarraitu nahi izan du eta kolekzio berri horri, artistari doakion ildo berdina jarraitu. Azkenik, kutxak ez dira artearen eta altzarien arteko lotura bat besterik ez, estetika eta kritika sozialaren arteko lotura bat ere badute.